06 kwietnia 2010

Język jest elementem towarzyszacym ludziom w praktycznie wszystkich życiowych sytuacjach.  Rozmowa z sąsiadem, czytanie książki,  kłótnia z partnerem, zakupy w sklepie, słuchanie radia, produkcja w fabryce, wakacyjna podróż, lekcje w szkole, komputer... trudno wyobrazić sobie choć jeden dzień, w którym nie musilibyśmy używać języka w jakiejkolwiek formie. Nawet we śnie rozmawiamy i posługujemy się słowami. To właśnie używanie skomplikowanego języka jest decydującą siłą pozwalającą człowiekowi stać się jedyną tego rodzaju istotą na Ziemi.

Język ojczysty, język, który słyszymy w domu, którym posługują się nasi rodzice, towarzyszy nam od urodzenia. Najczęściej również dorastamy w otoczeniu tego właśnie języka, ucząc się następnych jako języków obcych, niezbędnych nam w komunikowaniu się i pracy. Umiejętność poprawnego posługiwania się językiem w mowie i w piśmie jest niekwestionowana potrzebą i prawem każdego człowieka, stwarzającym mu możliwość kształcenia się i rozwoju.

Emigracja jako zjawisko społeczne znana jest od wieków, ale to współczesna  epoka samolotów i otwartych granic jest świadkiem tego, że miliony ludzi przenoszą się z miejsca na miejsce, z kraju do kraju, z kontynentu na kontynent, w poszukiwaniu pracy, pokoju i lepszych warunków do życia. Na swiecie są miliony ludzi, którzy na codzień posługują się innym językiem niż ojczysty. W tej sytuacji oczywiste jest, że wkrótce to właśnie język tego kraju stanie się dla dzieci tej rodziny językiem głównym, ale także i to, że język ojczysty nie może zostac zapomniany. Biegła znajomość jakiegokolwiek języka w mowie i piśmie to wielkie bogactwo i niełatwe osiągnięcie – wie to każdy, kto nauczył się jakiegoś języka obcego. Dobra znajomość języka, którym posługują się nasi rodzice to kapitał, który pozwoli dziecku na swobodne porozumiewanie się z rodziną, a także umożliwi mu swobodniejszy i szerszy wybór ścieżki edukacyjnej i zawodowej. Nie zapominajmy języka ojczystego, nawet jeśli mieszkamy w innym kraju!